2019; 100 kilometer Hongaars burgermeesterschap

Featured

In Hongarije is dit weekend lokaal gestemd. Nu zijn de stemmen geteld. De nieuwe burgermeesters zitten fris en fruitig achter hun bureau en zijn er klaar voor. Zij gaan hun politieke stempel drukken op hun stad of dorp.

Een geografische lijn van 100 kilometer. In Budapest is er een ‘socialist’ gekozen die, zo gaat het praatje onder de bevolking, al meteen de kont van Brussel kust. Soros een miljonair die jarenlang met behulp van billboards zwarter dan zwart is gemaakt is nu in Budapest, met zijn uiteenlopende gefinancierde activiteiten weer welkom. Dat zal de huidige Fidesz regering niet grappig vinden. Een kilometertje of 70 naar rechts is in Jaszbereny een Jobbik burgermeester gekozen. Zijn programma; de aanwezige arbeidskrachten die vanuit de Oekraïne met honderden de plaatselijke fabrieken bevolken zullen weer terug naar huis keren en plaats moeten maken voor lokale arbeidskrachten. Jobbik geeft een dikke middelvinger naar Brussel. De minderheden, lees Roma en de enkele Joden die hier in Hongarije stand weten te houden, zullen zich na jarenlang kennis gemaakt te hebben met de Jobbik politiek en haar volgelingen nu helemaal schuilhouden. Dat Jobbik de laatste jaren zich anders, gematigder, is gaan profileren en presenteren doet natuurlijk niets af aan de kennis onder de bevolking. Wat de Jobbik aanhang de laatste jaren allemaal heeft uitgespookt; de angst voortkomend uit intimidatie en moordpartijen is men, terecht, niet vergeten.

Een kilometer of dertig verder, in de kleine plattelandsdorpjes, is Fidesz heer en meester. Christelijke politiek is en blijft daar de komende jaren het motto. Brussels geld is welkom maar verder wenst men geen bemoeienis. Gebroederlijk stond Fidesz met de Katholieke KDNP op de verkiezingslijst. Deze politiek is bij de Hongaar bekend. Veilig en vertrouwd zwaaien de christenen en katholieken de Hongaarse scepter. Deze week kwam Fidesz voor even in het commerciële wereld nieuws. Een reclame met lesbische coca cola drinkende dames is als ongepast bestempeld, de publieke advertenties zijn verwijdert.

Honderd kilometer.

Het huidige gemeentelijke Hongaarse politieke landschap (anno 2019) is nog steeds overwegend conservatief. Brussel is niet geliefd en waar mogelijk zullen de christelijke waarden en normen leidend zijn .

Boycot het halal bedel busje

Kijk dat wist ik nog niet, dat het halal geld dat ingezameld wordt aan het einde van de ramadan en aan de toonbank, zoals ons door de media wordt onderwezen, wordt gegeven aan arme mensen, islamitische arme mensen maar dus ook aan godsdienstwaanzinnige islamitische arme mensen, die geweld niet schuwen om hun religieuze politieke agenda wereldwijd geïnstalleerd te krijgen.

Mijn interesse is gewekt. Want ‘alles’ wat maar gebruikt kan worden om deze psychopaten dwars te zitten is geoorloofd.

Onder de ‘boycot halal oproep’ die ik op internet tegenkom, staat in kleine lettertjes dat 1/8 van het geld dat wereldwijd door Islamieten wordt in gezameld in de portemonnee van jihad strijders terecht komt.

En reken er maar op dat het hier om veel geld gaat.

Dus een boycot, geen smoezelige busjes meer op de toonbank van de Turkse bakker, de Iraakse kruidenier of de Syrische slager. Hier wordt om actie gevraagd. Duidelijke herkenbare actie. Het halal toonbank busje aan de schandpaal.

Weg met de halal bedelbusjes.

Laat de Turkse, Marokkaanse en andere Islamitische middenstanders nu maar eens een voorbeeld geven, een voorbeeld zijn. Dat het ze ernst is met het afwijzen van gewelddadige islamitische strijders.

Armoede verdwijnt niet door een aalmoes, atheïstische, christelijke en islamitische armoede zijn allen gelijk. De na de aankoop terug gekregen dubbeltjes kunnen gewoon in de knip blijven. Een regering, een bestuur die behoren zorg te dragen voor hun burgers en als echte zorg en aandacht wordt geboden zijn bedelbusjes overbodig.

China’s zonen 2 / Chinese sons 2

Next to the almost impossibly first task of feeding the 1,3 billion Chinese citizens and protect them from starvation is the second task the Chinese government is trying ( for decades) to for fill, the struggle to ‘ put religion’ on its right place’. Just like protecting the Chinese citizens from starvation is ‘controlling’ religion also, prime, on the political agenda.

{Naast de bijkans onmogelijke taak om als overheid ervoor te zorgen dat hongersnood en de hongerdood, voor de nu 1, 3 miljard Chinezen, definitief tot de verleden tijd zal behoren, staat ook religie als ‘bedreiging’ voor de volksgezondheid op de Chinese, politieke, agenda.}

We all know the definition; Religion as in ‘ beacon’, a safety net to protect and help the religious citizens from worlds misery, and on the other side of this spectrum governments who are a also a beacon to protect from worlds misery.

{Religie als baken van hoop en vangnet voor de wereldse misère versus de Staat als vangnet voor wereldse misere.}

Of course religion is not capable to house more then one billion people, to feed them. Religion can not finance hospitals, building roads and maintain them. It’s the government who’s task it is for all people to support them in those mentioned

(‘Natuurlijk kan religie geen miljard mensen huisvesten of voeden. Ziekenhuizen bekostigen of speelplaatsen en wegen bouwen en onderhouden. Dat kan alleen de bevolking zelf die deze opdracht uit handen geeft aan haar staat’)

De Chinese state who’s starting point is: religion as in unnecessary exercise, but because it its the wish of many, allowing, controlled, worshiping.

{De Chinese staat die als uitgangspunt heeft dat religie een overbodige exercitie is maar gezien de wens van velen, gecontroleerde, aanbidding toestaat.}

Just like the one child politics was, and still is, crushed and despised, nowadays the political course to monitor religions en to limit their influence on Chinese society is this political choice reason for religious persons and their agnostic and humanist followers to protest.

{Net zoals de 1 kind politiek is vergruist en veracht is nu ook de Chinese politieke koers om godsdiensten te monitoren en zonodig te verbieden, wereldwijd, onder gelovigen en humanisten van divers pluimage, een Chinees politiek standpunt om tegen in opstand te komen.}

The notion that spiritual love is not given by, or allowed is clear. People seeking for spiritual help now know that it’s allowed but only onther strict conditions.

{Het besef is er dus bij deze gelovigen dat hoop of spirituele liefde niet door de Chinese staat kan gegeven en mag worden. Burgers die spirituele verlichting zoeken weten nu dat dit alleen is toegestaan onder bepaalde voorwaarden.}

So the Chinese state allows, till a certain level, controlled worshipping. The wish of these religious citizens to pray and hope that their state will participate in their worshipping, changing secular laws because they think that’s the best way to rule their state, and so they require, is for the Chinese government not negotiable.

{De Chinese staat staat gecontroleerde aanbidding toe. Tot op zekere hoogte. Want de wens van deze burgers om te blijven bidden en te hopen op een staat die meegaat in deze aanbidding, te weten seculaire wetgeving aanpast aan de wensen en dus eisen van de religieuze aanbidders is voor de Chinese staat niet bespreekbaar.}

Any state who will base their ( his/ her ) law and execution of the law on religious grounds will always be in default. Exclusion is namely the basis for worshipping citizens and their religious institutions en is always followed up by repentance.

{(Een staat die op een specifieke religie zijn wetgeving en uitvoering van taken, ten behoeve van de bevolking, baseert zal altijd in gebreke blijven.. Uitsluiting is namelijk altijd de basis voor de beoefenaars van een religie en wordt standaard gevolgd door bekering’)}

Religion is and, as it seems, will always be an private matter. There is, in China, no place for religious, political, pressure.

{Religie is en blijft een privézaak, in China is geen ruimte voor religieuze politieke druk }.

Praying, singing , reading and recite from so called holy books, pointing out predecessors chosen out from their closed religious group to ‘ show them the way’ is the maximum achievable for what ever kind of religion nowadays in (modern) China.

{Bidden, zingen, (voor) lezen uit boeken en mensen uit hun besloten groep aanwijzen om hun ‘religie’ te leiden. Dat is het maximale haalbaar voor welke religie dan ook in China.}