Liedjes van God in Boedapest

Featured

Dronken, een paar glaasjes wijn zijn tegenwoordig al genoeg, dit in tegenstelling tot vroeger, toen ik jong van jaren, nog flessen vol kon wegwerken.

Daar zit ik dan, in een kleine concert zaal gevuld met Hongaren, op goudkleurige, met stof beklede stoeltjes.

Grote hits zouden er gezongen worden, van Arita Franklin en misschien ook wel van Whitney Houston, zo hoopte ik, door een gospelkoor uit New York, New York de stad waar ik dit voorjaar, in Harlem nog soulfood had gegeten en een paar leuke shirtjes had gekocht. Maar nee geen Aritha en Whitney Houston. Wel Baptisten songs, de Jezus gaat ons redden liedjes , in diverse, vrolijke varianten.

Prachtige stemmen maar de ‘boodschap’ dit was echt een beetje teveel van het ‘goede’.

Ik was terecht gekomen in een zaal vol met Hongaarse christenen, iets anders kon ik er niet van maken. Allemaal keurig gekleed, braaf meeklappend en het refrein zingend.

Victor Orban trouwe kiezers een hele zaal vol..

Het werd mij allemaal wat teveel.

Het tweede deel besloot ik dan maar aan te horen in de lobby en ja ‘Jezus redt’ ging ook nu boven de ‘door mij verwachtte wereldhits’. Wat een teleurstelling, godverdomme negentig euro in de goot. Nog enkele ‘Christmas songs’ en de onvermijdelijke, heb ik nu geleerd, afsluiter “Happy days When Jezus was Born”.

En daar stond ik dan, beetje dronken, te gluren door het gordijn en ‘Happy Days’ mee te brallen.

Het bewijs is, weer geleverd, wij atheĆÆsten hebben altijd een populair christelijk liedje paraat. Ingeprent door radio, levenslange kerst ‘sing a song sessies’ en weet ik veel waar we het nog meer oppikken.

Door de vrolijkheid en de melodie ingeprent in ons onderbewustzijn.

Niet meer meezingen dus want hoe vrolijk en gezellig de boodschap ook klinkt, het doet ons de gruwelen en indoctrinatie vergeten, die door deze baby geboren in een (kerst) stalletje en de verhalen erom heen, ons nu al eeuwen in de ban en de menselijke vooruitgang tegenhoudt.

Sinterklaas het beste export product aller tijden

Zeg nu zelf, dit feest gun je toch ook de kinderen, en hun ouders, in de rest van de wereld.

Het kost de overheid helemaal niets, verbind jong en oud, arm en rijk, wit en zwart, gescheiden of getrouwd, niets kan de pret bederven.

En dan de weken voorafgaand aan; als de ouders s’nachts bespreken wie er nog snel iets in het schoentje stopt, als de opa op stap gaat met zijn kleinkind om een worteltje te kopen voor het paard, de oom die al heeft vrij genomen van zijn werk en een sinterklaaspak heeft gehuurd of de buurvrouw die bereid is om klokslag half zeven op het raam te kloppen en de zak met cadeaus voor de voordeur neer te zetten.

Het is de tijd dat de oudjes uit de ‘pijp’ samenkomen bij de Hema, om te genieten van de gratis chocolademelk en in de ziekenhuizen de verpleegsters tijdens hun koffiepauze, met banketstaaf, aan het rijmen slaan.

Een exportproduct dat IšŸ˜AMSTERDAM overstijgt, wat in de public relations van Nederland een prominente plaats hoort in te nemen.

Hij is er weer varend door de Amstel en, zowaar, de zon schijnt, de vuilnismannen zullen straks de vertrapte pepernootjes opvegen en ondertussen bedenken of ze op 5 december de racebaan of het nieuwe Lego kasteel in de zak van Sinterklaas, of misschien wel allebei, stoppen.

Op de basisscholen zal de komende weken geknipt, geplakt en geknutseld worden onder het zingen van gezellige liedjes over het gure winterweer en deze goede man en zijn hulpjes. Er zal gesproken worden over stout en goed. Maar de uitkomst is al bekend, alle kinderen zijn lief en een beetje stout betekend dat het kind nu weet dat het de volgende keer ‘goed’ moet doen.

Dit alles in het teken van de alomvattende liefde die ouders voor hun kinderen hebben, ja, dit komt allemaal samen in dit prachtige volksfeest.

Welkom Sinterklaas, paard en pieten.

Het wordt weer twee weken genieten.