Ijslandse doorkijkjes

Featured

Net zoals vroeger in Nederland.

Geen gordijntjes, de ramen keurig schoon, kleine doorkijkjes.

Maar nu niet meer. Nederland voelt zich niet veilig meer.

De sociale controle is achteruitgegaan en in meerdere wijken, stadsdelen verspreid over Nederland, zijn er geen gezellige huiskamers meer te zien, maar straten bevolkt met ondoorzichtige vitrage en dikke gordijnen.

Niet in IJsland, in IJsland gaan de gordijnen gewoon open, het licht dat door de hoogte en breedte graad maar spaarzaam voorradig is mag binnenkomen, het geringe aantal bewoners, inwoners, maakt het ‘wij kennen elkaar allemaal’ zwaai maar even als je langsloopt tot een tweede natuur.

Ik heb gezocht naar criminaliteitscijfers. IJslandse criminaliteitscijfers. Die zijn er niet. Alcohol misbruik, verkeersovertredingen, een moord per jaar en zo nu en dan een burenruzie. De politie heeft geen wapens en ook een leger is voor de pacifistische bevolking uit den boze. IJsland is wel lid van de NATO en een klein Deens fregat dobbert eenzaam, naast een enorme ijsbreker, in Reykjaviks haven.

Het klimaat is natuurlijk onderdeel van de geringe criminaliteit, kou en sneeuwstormen zorgen ervoor dat de IJslander veel binnenshuis vertoefd en de sociale controle, begrijpelijk onder de, vaak in bloedlijn verwant, 330.000 inwoners is groot.

Dus dit bezoek aan IJsland was een dejavu.

Heimwee naar de Nederlandse huizen van weleer. Niets te verbergen, trots op het nieuwe bankstel, laat maar zien dat wij, hier binnen, het goed en gezellig hebben.

Las ik laatst niet dat het aantal wetten en regels in Nederland weer is toegenomen ? Ik heb een suggestie, tussen 8 en 7 verplicht de vitrage open.

Samen staan we sterk en dan is de recente CDA campagne ‘ zeg goedemorgen’ overbodig, dan zwaaien wij gewoon naar onze buren in plaats van door een spleetje te gluren, wachtend op naderend onheil.