Lonely Wolf in Amsterdam

Featured

De advocaat van de slachtoffers van de vreselijke steekpartij op de Albert Cuyp heeft het nieuws opgezocht en terecht.

Een Lonely Wolf op de Cuyp. Gek gemaakt en zichzelf gek genoeg gemaakt om met een mes toe te slaan. Twee Amsterdammers bijna de pijp uit. Joodse Amsterdammers die naast een radicaliserende moslim, dag in dag uit, moesten werken.

Een Islamist, zo eentje waar de AIVD en onze Burgermeester het publiek voor waarschuwen. Let op, kijk uit, maak er melding van, dat is de vraag en de opdracht van de autoriteiten aan ons. Dus er is gebeld, de politie heeft aangeklopt, de GGZ is ingeschakeld en toch bleef deze Lonely Wolf zitten waar hij zat.

Lonely Wolves zijn in Israël, waar regelmatig burgers en Israëlische soldaten worden aangevallen en vermoord een vast gegeven. Het zijn mannen en vrouwen die, om een politieke of religieuze reden, of beiden, Joden wereldwijd aanvallen en de staat Israël willen vernietigen.

Net als nu in Amsterdam. Hij zoop en snoof te veel, was niet goed in zijn ‘pan’, was een ‘relie’ en heeft voor 99% zekerheid vaak en veel en langdurig te horen gekregen dat Joden niet deugen.

De boodschap dat Joden niet deugen is elke dag weer, decennialang, gecommuniceerd en ondersteund, wereldwijd, door tv, radio uitzendingen en in publicaties. Dit is voor 100% zeker.

Dit is antisemitisme. Dit is ‘framen’. Een land en zijn inwoners uitleveren aan miljoenen ‘van het padje geraakte’ relie’s en in hun kielzog een ‘aanhang’ die een wensdroom wil uit zien komen door antisemitisme als ondergeschikt of een fantasie te benoemen.

Dat is niet alleen onbeschoft, oneerlijk of onbegrijpelijk maar ook misdadig.

Op de Albert Cuyp zat een Lonely Wolf die tot actie is overgegaan. Een van de velen die er wereldwijd rondlopen. Er is gebeld en gewaarschuwd, maar Politie en Justitie waren gehouden aan wet en regelgeving.

En nu, heeft deze Egyptische man, niet zijn Marokkaanse buren geprobeerd te vermoorden, hij heeft gekozen voor zijn Joodse buren.

Het uitsluiten van de dader zijn antisemitische motieven kan en mag dus niet. Het uitsluiten is een anti semitische daad op zichzelf en als uitvoerend beleid van Politie en Justitie onacceptabel.

Niet het sussen of de angst voor maatschappelijke onrust is hier het belangrijkst, het vertellen, communiceren van de feiten dat is wat telt. Anti semitisme bestaat en mag nooit als waarheid niet benoemd of vergoelijkt worden.

De getroffen familie is in shock. De markt kraam houders zijn in shock, net als ik en nog veel meer Joodse Amsterdammers. De Joodse Amsterdammers omdat, ondanks het besef van het bestaan en gevaar van antisemitisme, het ongeloof weer werkelijkheid, weer waarheid is geworden. Op een gewone door de weekse dag is een Joodse familie in Amsterdam bijna afgeslacht.

De niet Joodse Amsterdammers zijn geschrokken en leven mee. ‘ Maar naar mij keek hij ook heel vuil’, ‘nee hoor ik denk niet dat dit antisemitisch is’ en dan het afsluitende argument; ‘hij was in zijn hart een goede moslim met een alcohol probleem’.

Onacceptabel is een leeg begrip en hier dan ook niet van toepassing. Wat wel van toepassing is is het recht op zelfverdediging. Zoals in Israël de IDF de bescherming en de zelfverdediging van de burgers van Israël heeft geregeld en uitvoert zullen de Joden in Europa hun eigen bescherming moeten gaan organiseren. Niet voor niets heeft de staat Israel de laatste jaren regelmatig de Joden opgeroepen naar Israël te komen. Alleen de Joodse staat kan namelijk de garantie geven dat er niet gekeken of weggekeken wordt en antisemitisme wordt vergoelijkt onder het mom van geestelijk instabiel of een moeilijke jeugd.

De Nederlandse staat is er voor al haar burgers. Israël niet meer, Israël heeft gekozen voor de al eeuwen lang door anti semitisme geplaagde en belaagde Joden. Al het andere is niet meer relevant.

Libanon vandaag de dag

Featured

Libanon, daar komt hij vandaan. Mohammed is zijn naam en hij is een atheïst. Dat ik goed begrijp dat hij niet de enige ‘Mohammed’ in Libanon is die niet meer 5 keer per dag op een matje wil bidden. We praten wat, in een waterig Spaans zonnetje over Libanon, over de al bijna vergeten burgeroorlog, de autobommen, de politici die op deze manier uitgeschakeld werden en de jarenlange politieke invloed van de Syriërs op de staat Libanon. En dan de Syrische vluchtelingen. Anderhalf miljoen hebben hier naar veiligheid gezocht. Libanon kraakt en zucht. De werkeloosheid is twintig procent en Libanon heeft een hoge notering op de corruptie index maar, is ondanks alles, in staat gebleken politiek stabiel te blijven. Het parlement is verdeeld op religieuze basis, de minister president is moslim en de president is christen, ook het parlement bestaat uit 40 procent Christenen en 40 procent Moslims de overige 20 procent is gereserveerd voor ‘overig’. Deze, ooit tijdelijke in 1990, na de beëindiging van de burger oorlog, bedachte constructie houdt stand. Meer stemmen voor de Moslims, dit wordt niet in zetels gehonoreerd, niet meer dan 50 % is toegestaan. Hetzelfde is van toepassing op de Christelijke stemmen. Ik wist het niet. Wat ik wel wist was dat de scholen in Libanon dubbele diensten draaien, dit zodat ook de vluchtelingen kinderen naar school kunnen gaan. Dat de bevolking de vluchtelingen meer dan zat is, dat zij als een zware last gezien worden, dat staat vast. Dat er regelmatig zwaar geweld tegen ze gebruikt wordt is blijkbaar ook een vaststaand gegeven. De Libanezen hebben niets met de Syriërs, na de beëindiging van de burgeroorlog zou de Syrische staat een ‘jaartje’ blijven maar dat was niet het geval. Jarenlang bleven zij betrokken bij de Libanese politiek, hadden zij het eigenlijk voor het zeggen. Dat heeft ‘kwaad bloed’ tot gevolg gehad. Naast de invloed van Hezbollah, die als enige partij de wapens niet hoefde in te leveren en als politieke partij in Libanon een stem in de politieke besluitvorming heeft. Nog steeds is Libanon in ‘oorlog’ met buurland Israël. Hezbollah zal de wapens niet neerleggen en blijft volhouden dat Israël een gevaar is voor de veiligheid van Libanon. Dus geen diplomatieke betrekkingen. De hoogste tijd dat nu Libanon stabiel is en de vluchtelingen weer kunnen terugkeren, de regering van Libanon het initiatief neemt om met Israël diplomatieke banden aan te knopen. Een nieuwe ambassade in Beirut en in Jeruzalem dat zou een goed begin zijn. Het vijand beeld dat Hezbollah blijft cultiveren om zo zijn ‘gewapende’ invloed op de Libanese staat te kunnen blijven uitoefen zal hierdoor in kracht inboeten. Dat zal uiteindelijk iedereen ten goede komen. Mogelijk dat het nieuwe USA vredesplan, wat binnenkort zal worden gepresenteerd, twee spik splinter nieuwe ambassades, al is het maar in een voetnoot, als suggestie heeft opgenomen.

Kan- alhamar of zoiets,

Het is gewoon een soort sloppen wijkje?

Waarom gaat daar de bulldozer niet over heen ?

Nee dit is een Palestijns dorpje, het zijn Palestijnen, bedoeïenen die met schapen rondlopen.

Dit ‘kampement’ in het zand houdt onze wereldleiders flink bezig, Merkel communiceert : ik kom niet naar Israël als deze ontruiming doorgaat.

Maar wat is het aanbod? Een ander stuk zand met werk ( gelegenheid) om de hoek, dat komt dus in de plaats van het huidige stekje met schapen.

Dus een reminder voor Merkel en de EU (top), in Europa kunnen we ze niet eens meer tellen, de sloppen wijken waarin naast illegalen ook Roma’s leven. En hier, hier hebben we het over een handvol bedoeïenen. Die ja, nog willen leven zoals ‘zeg pak m beet’ 300 jaar geleden.

Ja, dit dorp bestaat uit een paar grote families en ja, helaas om veiligheidsredenen gaat de boel plat. Het aanbod om te verhuizen ligt er al een tijdje en de achterliggende reden is duidelijk. Als Merkel en het EU beleid hetzelfde zijn en haar staf deze boodschap aan het Israëlische kabinet kenbaar heeft gemaakt, dan lijkt mij de boodschap duidelijk.

Geen enkel besef van de veiligheidssituatie, of beter gezegd dat weten wij, lees de EU, wel maar vinden het niet relevant. Dat er huisvesting en werk tegen overstaat is niet van belang.

Dit alles is het verlengde van de gedroomde twee staten oplossing. Het is al langere tijd ‘buigen of barsten’ kijk alleen maar naar naar het stemgedrag bij de UN, hoe de Palestijnse agressie wordt bewierookt en geprezen allemaal dagelijks in de wereldwijde ( sociale) media te lezen en nu heb ik het over de laatste 15 jaar.

Dus. Ik zou de rode loper niet uitleggen.

Ze is en blijft tenslotte een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het EU beleid.

Kort en zakelijk, als ze besluit alsnog te komen, zo zou ik het doen. Hup er in en dan snel er weer uit.

Katz’s delicatessen, Pasta a’ Taianu en Gaza…

Ik dacht ik trek m’n Katz’s delicatessen T-shirtje maar weer eens aan.

Vandaag leek het mij wel passend gebaar.

Ja, ik weet het, een beetje lullig gebaar. Ik lig natuurlijk niet onder vuur, ik zie geen vliegers met haken kruizen beschilderd de grens over waaien of Hamas leden met automatische geweren het vuur openen op Israëlische soldaten, nee ik zit hier op Sicilië, comfortabel op een romantisch terras en wacht op mijn Pasta a’Taianu.

Maar wat kan een mens anders.

Ik heb vandaag een T-shirtje gekocht waarop een beroemd Siciliaans schilderij staat afgebeeld. Maar vandaag is niet de dag om mijn borsten te bedekken met het geschilderde gezicht van Ritratto d’ ignoto marnaio, een Siciliaanse zeeman uit 1465, maar het zijn nu dagen, nee weken, om met Katz’s slogan “send a salami to your boy in the army” in de openbare ruimte rond te lopen.

Want ook al is het toeristen seizoen in Europa begonnen en lijkt er met het mooie weer geen vuiltje aan de luchtte zijn, aanslagen uitgevoerd door Islamitische godsdienstfanaten zijn nu, helaas, dagelijks nieuws geworden. Deze “slogan” staat voor de ondersteuning van de Amerikaanse en Israëlische soldaten die al jarenlang strijden tegen miljoenen gewapende en gehersenspoelde Arabieren van verschillende pluimage. Arabieren die een ding gemeen hebben; de vernietiging van de staat Israël en daarna alles en iedereen die zich niet wil onderwerpen aan de door hun zo immens bewonderde Allah, ja, deze slogan dekt de lading.

Dus Katz’s slogan mag mijn rug en borsten bedekken. Het is tenslotte de enige niet te hacken of te manipuleren boodschap die ik kan, mag en zal uitdragen.

De Joodse sniper

Die gaat natuurlijk niet missen, die schiet gewoon raak.

Daar heeft hij of zij gewoon opdracht voor gekregen.

Van Lieberman, de Israëlische minister van defensie.

Want de grens wordt aangevallen en dat betekend een reactie.

Een dodelijke reactie.

Want een grens in een conflict gebied is nu eenmaal vaststaand.

Er gaat geen landje pik plaatsvinden.

Want dan komt er oorlog.

De Joodse sniper mist niet.