De moeder van Amsterdam

Featured

Het is vervelend om iets negatiefs te schrijven over een bestuurder. Soms is een aangewezen of gekozen bestuurder toch minder geschikt voor de opgedragen taak. Zoals bij Femke.

Phong Peng aan de Amstel lees ik op de sociale media, de opmerkingen over Republiek Amsterdam , zet er maar gauw een hek omheen, de groene khmer zijn talrijk en dan is de oppositie er natuurlijk ook nog hel en verdoemenis uit roepend over nieuw Amsterdams beleid.

Nederland laat van zich horen, Amsterdam de hoofdstad van Nederland en dus heeft elke Nederlander er iets over te zeggen. Een granaten tapijt, doodskisten magazijn en een Burgermeester met haar wethouders.

Femke is in een huwelijkse crises beland wat samen met een hand wapen, met tot een klont gesoldeerd magazijn, gevonden in een van de laatjes van de familie kast in de gang is het praatje van de dag bij de Vomar en thuis onder het avondeten. Honderden illegalen die niet uitgezet worden. Het loopt toch wel uit de hand daar in Amsterdam is de opinie gegeven door de niet Amsterdammers.

Zij hebben gelijk de Amsterdammer kijkt niet meer op van een handgranaat , steekpartij, schietende jongens op scooters. Maar dit is niet normaal. Het is het bewijs dat Amsterdam naar de klote is.

Een vacature die komt eraan. De volgende bestuurder, de eerste man of vrouw van Amsterdam, zal een andere profielschets dan Femke voor gelegd krijgen.

Een moeder word er dan gezocht, met of zonder kinderen, stevig in haar schoenen staand. Iemand die besturen kan, die knopen doorhakt, die durft niet te luisteren naar haar adviseurs, die durft aan te vallen. Een vrouw zoals Golda Meier, een vrouw als Golda die hier in Amsterdam de scepter zwaait dat zou een wereld van verschil maken.

Maar het is Femke.

De witte broodsweken zijn al heel lang voorbij. De doortastende, met beide benen op de grond staande moeder van Amsterdam gaat Femke nooit meer worden, dat zit er gewoon niet in.

Femke als de heilige maagd Maria

Featured

Die Femke toch schuift aan bij een gebedsdienst, dat lees ik in het parool. Ik ga dr maar vanuit dat het waar is. Dat deze burgemeester in een land waar staat en kerk gescheiden zijn( ja ik weet het niet helemaal ) en zeg een kleine 70 procent van de Nederlanders ongelovig zijn elke keer weer te vinden is in gebedshuizen. Heeft ze nu echt niets beters te dien. Moet zij niet de neutraliteit uitstralen , dat iedereen haar even lief is. Dat elke Amsterdammer mag eten wat hij of zij wil, mag neuken met wie hij of zij wil, mag bidden tot wat hij of zij wil. Dat dat niet haar pakje aan is. Veel Amsterdammers, van oudsher rood, hadden God niet in hun vaandel staan. Ja rood, niet links. En rood is niet links, dat is geen groen links, rood is scheiding van kerk en staat. Gelijke rechten voor man en vrouw. Nee wat lees ik ; daar zit ze dan, op de gescheiden vrouwen afdeling, tussen de bidders ja en amen te zeggen. Vreselijk, geen greintje benul van de eeuwenlange strijd die in Nederland gevoerd is. Foute boel die Femke.