De Spaanse driehoek

Featured

Van Malaga naar Sevilla, dan door naar Granada en weer terug naar de Costa del sol. Allemaal goed te doen met de bus. Het zijn prima Spaanse bussen en verbindingen, sommigen zelfs met een privé tv schermpje waarop films kunnen worden gekeken en met gratis internet en, niet onbelangrijk, de tickets zijn goedkoop. Een scheef driehoekje dus hier in Andalusië. Een leuk driehoekje, een reisje van 10 dagen. Granada, overzichtelijk met een leuk historisch centrum en een boulevard direct gelegen aan een prachtig schoon zandstrand, met naast het geboortehuis van Picasso het Thyssen museum dat de Spaanse cultuur weergeeft in een prachtige collectie schilderijen, die jong en oud, zal betoveren. De 4 uur durende bustocht naar Sevilla laat me het platteland van Andalusië zien. Eindeloos uitgestrekte olijfboomgaarden die zich over de heuvels, afgewisseld met witgekalkte boerderijen en dorpjes, uitstrekken. En dan Sevilla. Groot, groter dan Malaga, met een imposant historisch centrum. De kathedraal, het oude middeleeuwse centrum met kleine straatjes en bekoorlijke pleintjes waar lang tafelen aan een gedekte tafel met linnen gelijk staat aan een stukje hemel op aarde. Schitterende paleizen en ‘La Catedral del Toreo’, een prachtige oude stieren-vecht arena, zijn naast de talrijke mandarijnen en sinaasappelbomen de sfeermakers van Sevilla. Dan ga ik op weg naar Granada. De Sierra Nevada rij ik tegemoet. Imposant en wit besneeuwd waakt zij over Granada. Een middeleeuwse stad waarvan het centrum je doet denken aan een ‘soek’ in Noord-Afrika. Maar naast dit heerlijke doolhof van kleine straatjes, een kathedraal, klooster en archeologisch museum is het ‘historische complex ‘Alhambra’ de place to go. Twee uur duurde de busrit weer terug naar Malaga. Dus tien dagen Andalusië is veel lopen, veel zien, veel lekker eten en genieten in een warm februari zonnetje, dag Andalusië bedankt voor je vriendelijke onthaal !

De Arabische bouwvakkers van het Alhambra

Featured

Het Alhambra in Granada is een wereldwonder. Een van de velen op de lijst die lang en wereldwijd is en terecht zoals ik nu met mijn eigen ogen heb mogen aanschouwen. Alhambra is de naam die gegeven is aan een complex van gebouwen: een kerk, torens, tuinen en als hoogtepunt het ‘Palacio Nazaries’ een paleis uit de Arabische ‘duizend en een nacht sprookjes’. En dan, terwijl ik door dit prachtige paleis heen loop zie ik hem; aan zijn broekriem hangt een sleutelhanger. Een fel gele veiligheidshelm, een heel kleintje, van plastic. Dit moet iemand zijn die werkt in de bouw, dat kan haast niet anders. Naast hem loopt zijn vriend of broer, al net zo stevig gebouwd maar zonder sleutelhanger. Met deskundige blik bekijken zij het paleis van de sultan. De houten balken, de als mozaïek gelegde tegelvloer, de betegelde wanden en marmeren fonteintjes, het sublieme afwatering systeem, maar eerst en vooral zie ik ze kijken naar het pleisterwerk. Het duizend jaar oude pleisterwerk. Nog puntgaaf en van een ongekende schoonheid. Met de hand bewerkt, uitmuntend Arabisch vakmanschap. Net als de plafonds en deuren, die zijn van bewerkt koper, geslagen ijzer, of gemaakt van in mozaïek gelegd cederhout. Van pleister en stuc, gemengd met albast en marmer poeder, daaruit werden de prachtigste patronen gesneden; planten, bloemen, schelpen en sterren vermengd met Arabische kalligrafie waarin Allah wordt benoemd en geprezen. Dit ultieme pleisterwerk bedekt de wanden en een aantal van de plafonds. Dan komen we aan bij het gedeelte waar in lang vervlogen tijden de harem van de sultan verbleef. Een fontein ondersteund door magistrale marmeren leeuwen neemt een centrale plaatst in. Je ziet de mannen denken. Een harem. Zij hebben aan hun eigen, 21ste eeuw, harem hun handen al vol; aan moeders en schoonmoeders en tel daar hun vrouwen, dochters en zussen nog eens bij op. De verrassing, de bewondering, het ongekende vakmanschap en het ongeloof dat dit paleis ,na ruim duizend jaar, nog steeds standvastig op de heuvel uitkijkt over Granada en de Sierra Nevada dat is wat er in onze gedachten achter blijft als wij, bezoekers, door de prachtig aangelegde tuinen weer terug keren naar ons huis of hotel.