2019; 100 kilometer Hongaars burgermeesterschap

Featured

In Hongarije is dit weekend lokaal gestemd. Nu zijn de stemmen geteld. De nieuwe burgermeesters zitten fris en fruitig achter hun bureau en zijn er klaar voor. Zij gaan hun politieke stempel drukken op hun stad of dorp.

Een geografische lijn van 100 kilometer. In Budapest is er een ‘socialist’ gekozen die, zo gaat het praatje onder de bevolking, al meteen de kont van Brussel kust. Soros een miljonair die jarenlang met behulp van billboards zwarter dan zwart is gemaakt is nu in Budapest, met zijn uiteenlopende gefinancierde activiteiten weer welkom. Dat zal de huidige Fidesz regering niet grappig vinden. Een kilometertje of 70 naar rechts is in Jaszbereny een Jobbik burgermeester gekozen. Zijn programma; de aanwezige arbeidskrachten die vanuit de Oekraïne met honderden de plaatselijke fabrieken bevolken zullen weer terug naar huis keren en plaats moeten maken voor lokale arbeidskrachten. Jobbik geeft een dikke middelvinger naar Brussel. De minderheden, lees Roma en de enkele Joden die hier in Hongarije stand weten te houden, zullen zich na jarenlang kennis gemaakt te hebben met de Jobbik politiek en haar volgelingen nu helemaal schuilhouden. Dat Jobbik de laatste jaren zich anders, gematigder, is gaan profileren en presenteren doet natuurlijk niets af aan de kennis onder de bevolking. Wat de Jobbik aanhang de laatste jaren allemaal heeft uitgespookt; de angst voortkomend uit intimidatie en moordpartijen is men, terecht, niet vergeten.

Een kilometer of dertig verder, in de kleine plattelandsdorpjes, is Fidesz heer en meester. Christelijke politiek is en blijft daar de komende jaren het motto. Brussels geld is welkom maar verder wenst men geen bemoeienis. Gebroederlijk stond Fidesz met de Katholieke KDNP op de verkiezingslijst. Deze politiek is bij de Hongaar bekend. Veilig en vertrouwd zwaaien de christenen en katholieken de Hongaarse scepter. Deze week kwam Fidesz voor even in het commerciële wereld nieuws. Een reclame met lesbische coca cola drinkende dames is als ongepast bestempeld, de publieke advertenties zijn verwijdert.

Honderd kilometer.

Het huidige gemeentelijke Hongaarse politieke landschap (anno 2019) is nog steeds overwegend conservatief. Brussel is niet geliefd en waar mogelijk zullen de christelijke waarden en normen leidend zijn .

Sar-el; Rachel en de IDF

Featured

Rachel zij deelde vanavond iets met ons de andere Sar-el vrijwilligers in Israël.

Dat ‘iets’ was persoonlijk, een emotie en dat ‘ons’ dat zijn wij vrijwilligers die in de bloedhitte de ons opgedragen rotklussen op deze afgesloten militaire basis met liefde uitvoeren.

Voor ons Israëlische leger, de IDF.

Onze begeleidsters zijn twee ‘lonely soldiers’. Lieve jonge vrouwen uit de USA en Engeland hijsen met ons, vroeg in de ochtend, de Israëlische vlag. Ze stellen de schoonmaakroosters op en maken ons op deze militaire basis wegwijs.

Als het avond programma is afgelopen, de airco ons heeft verkoeld en de slaapzaal wacht staat Rachel op en neemt het woord.

‘Ik ben verdrietig en blij’.

Mijn ouders die alle twee de concentratie kampen hebben overleefd. Mijn ouders die jarenlang in barakken zaten opgesloten.

Sorterend, kinderknuffels en stropdassen, in de wetenschap dat de dood door hun handen werd aangeraakt en verplaatst.

Deze dagen heb ik veel aan ze gedacht. ‘Mijn ouders’.

Ik Rachel, nu net als zij toen, opgesloten, maar met een werkende airco en in de wetenschap dat ik nu hier in Israël ben. Hier waar de IDF waakt. Israël het land waar ik mijn ouders kan herdenken.

Hier waren ‘zij’ bij ‘mij’.

Later als de groepsleden afscheid nemen krijg ik een klein plastic armbandje van Rachel. Canada staat erop. Rachel vliegt volgende week terug en zal als alles goed gaat volgend jaar met haar zonen de concentratie kampen in Europa bezoeken.

De Sar-el groep lost op, keert terug naar huis en haard. Rachel is voor mij deze reis de essentie van Sar-el. Israël een veilig huis voor ons allen. Ons thuis.

Godverdomme dit is geen wake up call

Featured

De moord op Derk Wiersum is natuurlijk niet te vergelijken met een ‘Engels belletje’. Toch lees ik het in de media. Een wake up call.

Een loze kreet samen met de boodschap dat er niemand politiek verantwoordelijk is voor het ‘ver onder de maat uitvoeren’ van deze justitiële taak.

Dit is de toon die is gezet. Vreselijk en waar. Een jaar geleden de twee doden bij Defensie verwijtbaar door nalatigheid, onze minister van defensie trad toen onder druk af.

Dit aftreden waar de publieke opinie en FVD, die terecht op het spreekgestoelte en gekleed in een semi Militair uniform de tweede kamer over hun verantwoordelijkheid toesprak, aan hebben bijgedragen door duidelijk te stellen dat dit soort onbekwaamheid moet worden bestraft.

Deze moord is geen wake up call. Het is een moord op een man, een vader. Uitgevoerd door de maffia die uitermate actief is in Nederland. Granaten en een afgehakt hoofd. We zijn het vergeten of gewoon gaan vinden.

Zoals in België de staat van beleg, misschien nog steeds, na een aantal aanslagen is afgekondigd zo zou per direct de staat van beleg voor de regio Amsterdam moeten worden ingevoerd.

In Nederland gaat het over een aantal steden en dorpen waar criminelen een onzichtbare grens hebben doorbroken, die van boven en onderwereld.

Granaten. Het is oorlog. Dus voor Amsterdam de staat van beleg, net als de Belgen en de Fransen dit de afgelopen jaren als middel hebben gebruikt om terroristen en criminelen te kunnen pakken.

Waarom is dit nergens te lezen. Bij Jinek en DwDD herkauwen en herkauwen van ‘vreselijk tot de gedoodverfde wake Up call’ dat is wat ik hoor. Geen enkele discussie met voor en tegenstanders over een ‘ kop die moet rollen’.

We zijn alweer bijna een week verder. Derk is misschien al begraven. In besloten kring. Grapperhuis moet opstappen als eind verantwoordelijke.

Een moord is een moord en mag nooit gebruikt worden als voorbeeld in een zogenaamde wake up call.

De moeder van Amsterdam

Featured

Het is vervelend om iets negatiefs te schrijven over een bestuurder. Soms is een aangewezen of gekozen bestuurder toch minder geschikt voor de opgedragen taak. Zoals bij Femke.

Phong Peng aan de Amstel lees ik op de sociale media, de opmerkingen over Republiek Amsterdam , zet er maar gauw een hek omheen, de groene khmer zijn talrijk en dan is de oppositie er natuurlijk ook nog hel en verdoemenis uit roepend over nieuw Amsterdams beleid.

Nederland laat van zich horen, Amsterdam de hoofdstad van Nederland en dus heeft elke Nederlander er iets over te zeggen. Een granaten tapijt, doodskisten magazijn en een Burgermeester met haar wethouders.

Femke is in een huwelijkse crises beland wat samen met een hand wapen, met tot een klont gesoldeerd magazijn, gevonden in een van de laatjes van de familie kast in de gang is het praatje van de dag bij de Vomar en thuis onder het avondeten. Honderden illegalen die niet uitgezet worden. Het loopt toch wel uit de hand daar in Amsterdam is de opinie gegeven door de niet Amsterdammers.

Zij hebben gelijk de Amsterdammer kijkt niet meer op van een handgranaat , steekpartij, schietende jongens op scooters. Maar dit is niet normaal. Het is het bewijs dat Amsterdam naar de klote is.

Een vacature die komt eraan. De volgende bestuurder, de eerste man of vrouw van Amsterdam, zal een andere profielschets dan Femke voor gelegd krijgen.

Een moeder word er dan gezocht, met of zonder kinderen, stevig in haar schoenen staand. Iemand die besturen kan, die knopen doorhakt, die durft niet te luisteren naar haar adviseurs, die durft aan te vallen. Een vrouw zoals Golda Meier, een vrouw als Golda die hier in Amsterdam de scepter zwaait dat zou een wereld van verschil maken.

Maar het is Femke.

De witte broodsweken zijn al heel lang voorbij. De doortastende, met beide benen op de grond staande moeder van Amsterdam gaat Femke nooit meer worden, dat zit er gewoon niet in.

De staat van beleg & Derk Wiersum

Featured

Derk is dood. Al wat langer geleden voor de komst van zijn vrouw en kinderen is hij beëdigd. Als strafrecht advocaat. Deze tak van ons recht is een moeilijk werkveld. Zware misdadigers verdedigen vraagt veel van hen die ervoor kiezen deze groep recht te geven. Recht te doen. Nu is Derk dood. Doodgeschoten. Op de voorpagina van de Telegraaf staat een foto van de plaatst delict. Vermoord op zijn eigen stoep.

De zwijgplicht die zware criminele groeperingen eisen van hun ( bende) leden is een vaststaand feit. Italië is het vreselijke voorbeeld van een Europees land waarin de onderwereld door dood ( bedreigingen) en angst zaaien het bestuurlijk en politiek voor het zeggen heeft gekregen. Decennia lang ging de kogel dwars door rechters en advocaten heen. Journalisten en industriëlen. Niemand van de elite, van de invloedrijke, was veilig, ook hun vrouwen en kinderen niet.

Kroongetuigen waren en zijn een nagel aan echte en toekomstige doodskisten. Zoals nu met deze moord.

Het kroongetuige programma toont al decennia lang aan dat onze wetgeving ontoereikend is om de zware , rijke, technologisch zeer goed ontwikkelde criminele organisaties te vervolgen. De besluiteloosheid om de softdrugs markt door de overheid te laten monitoren is het bekendste voorbeeld.

Minister Grappenberg behoort af te treden. Als eind verantwoordelijke van ons justitie departement.

Het wegkijken is en was onvergefelijk en laat de ontoereikendheid zien, in zijn volle omvang, van de werk houding, beslissingsbereidheid en ondernomen acties van dit departement, van de leiding.

De staat van beleg zal moeten worden uitgeroepen. Dit geeft justitie per direct de mogelijkheid de 600’lijst op te pakken te screenen en zonodig te vervolgen.

De politie van Amsterdam kan huiszoekingen verrichten, alles en iedereen fouilleren of voor ondervraging vast zetten. Dat is wat er nu moet gebeuren.

De regering moet zijn verantwoordelijkheid nemen. Met of zonder steun van de oppositie.

Voor in de kiem smoren is het al heel lang te laat. Rapporten, rapporteren en blikken agenten. Dat is het antwoord van de door ons aangewezen bestuurders. Dit beleid is tijdrovend, al eerder ontoereikend gebleken en zeker inefficiënt voor nu, de korte termijn .

De staat van beleg zal moeten worden ingezet om deze strijd onder controle te krijgen. Alleen de regelrechte aanval is het juiste antwoord.

Een Jood in de sjoel

Dus nu ga je dan eindelijk naar de sjoel, na eerst 20 jaar op de sofa bij je psychiater te hebben geklaagd over je ouders en zusjes.

Ik moet zeggen ‘dan ben je wel op tijd wakker geworden’, ik denk toch minimaal een Mercedes wat die zielenknijper aan je gepiep heeft verdient.

Ja, dat wil je wel beamen. Dus zeg t dan. Mijn ouders waren top. Kom op. Ok, goed zo. Atheïsten, je ouders waren Joodse atheïsten en zo ben je opgevoed. Nog een keer, kom op hardop. Niets mis mee toch ?

En nu eindelijk durf je, een volwassen vent naar de sjoel. Gezellig toch? Gefeliciteerd!

Verder zou ik t op prijs stellen als je nu mn koffie betaald, maar je mag me ook gewoon een Mercedes cadeau geven hoor.

Ja, dat is een flauw grapje, ja, ja dat zeg ik ook hardop en nu opzouten, mn atheïstische joodse date komt eraan en ik moet me nog een beetje mooi maken.

The 2019 Jerusalem election hype

Featured

Did you notice that something very strange is going on in Jerusalem?

That the kippa is out of balance ?

No, tell me what’s happening!

Kippa on the right that’s ‘Likud’.

Kippa on the left is ‘Kahol Lavan’,

And the regular position, you know the ‘it will be in place all day’ kippa, that’s the signal they are going to vote for one of the religious parties.

Funny and smart that’s fore sure!

So you see that religious Jews are not ancient and lost in the modern political world.

They can create a election hype, media time and have a big laugh.

Shabbat

Featured

Painting / Schilderij; Tel Aviv, Leonid Balaklav -2015-

No salt on the table, no candles and where is the candlestick? My new ‘girlfriend’ from the Bronx NY is telling me those attributes are essential for the Shabbat dinner. For me, participating for the first time in this religious ritual dinner, all I see, taste and observe is a new experience. So I am shaking, like a professional Shabbat dinner guest, a little smart-minded my head, because I don’t know anything, i know nothing.

Geen zout op tafel, geen kaarsjes, waar is de kandelaar, waar zijn de kaarsjes? Mijn nieuwe ‘vriendin’ uit de Bronx NY, is zo vriendelijk mij te attenderen op de ontbrekende attributen die noodzakelijk geacht worden voor een geslaagd Shabbat etentje. Voor mij, deelneemster aan een onbekend religieus ritueel, nieuwe info en dus schud ik, wijsneuzerig, lichtjes afkeurend mijn hoofd, want weet ik veel, ik weet helemaal niets.

The Buchenwald kibbutzim, Dan helped

Featured

Yes, the Tel Aviv museum of modern art is a beautiful museum. It’s July 2019 and i am visiting one of the temporary exhibitions.

Prisoners of concentration camp Buchenwald managed to survive and made their way to Israel. That’s what this exhibition is all about. Buchenwald.

I am sure the survivors thought about it, the name of the kibbutz they were planning to establish . For weeks, for years, looking at the chimneys blowing hot ashes around. But it was not enough, all the thinking, pro and contras, discussions and the final decision; we are calling our kibbutz ‘Buchenwald’.

Bad, bad! For four years, the name was there, the ultimate ode for those who did not survive, who could not be there with them, the reminder for the next generations. There were other survivors, in Israel, who couldn’t accept, wanted to forget, move on, the future is waiting. Who thought it was not done, this name.

So they changed the name, sad, broken, knowing that wiping out history is feeding the lie, that Buchenwald will be forgotten, just a fantasy.

Not for the Jews, the political prisoners, the homosexuals, the criminals, but for all those others, the so called pure Catholics, the Christians, the Islamists, the fascists, the left and the right.

All who are a little, maybe big antisemitic. They will forget, they will deny, on purpose or just not interested.

My battery is low, Dan is helping me out. I am writing this blog on the Tel Aviv beach, he is serving me vodka with orange juice and helping me finish this blog by charging the battery behind the counter.

Helping me, but for sure for those who have been murdered a long time ago, so thanks Dan. I can write again.

So about this exposition, there is a video, one of the last Buchenwald survivors and the artist are featured in it. You will find a room with on the bed a knitted figure, a women, a female political prisoner, being captured and used as a sex slave. The curtain that’s hiding the bed is embroidered with a golden teeth pattern thats a reminder. They kill and steel, without any hesitation.

But Jews, political prisoners we don’t need that reminder.

The Jews in Amsterdam living in the Jewish neighbourhood can find, in this new century, in their letterbox a little flyer asking to collect their golden teeth and cash them in.

The ultimate antisemetic reminder, the threat ‘we know who is living here’.