Libanon vandaag de dag

Libanon, daar komt hij vandaan. Mohammed is zijn naam en hij is een atheïst. Dat ik goed begrijp dat hij niet de enige ‘Mohammed’ in Libanon is die niet meer 5 keer per dag op een matje wil bidden. We praten wat, in een waterig Spaans zonnetje over Libanon, over de al bijna vergeten burgeroorlog, de autobommen, de politici die op deze manier uitgeschakeld werden en de jarenlange politieke invloed van de Syriërs op de staat Libanon. En dan de Syrische vluchtelingen. Anderhalf miljoen hebben hier naar veiligheid gezocht. Libanon kraakt en zucht. De werkeloosheid is twintig procent en Libanon heeft een hoge notering op de corruptie index maar, is ondanks alles, in staat gebleken politiek stabiel te blijven. Het parlement is verdeeld op religieuze basis, de minister president is moslim en de president is christen, ook het parlement bestaat uit 40 procent Christenen en 40 procent Moslims de overige 20 procent is gereserveerd voor ‘overig’. Deze, ooit tijdelijke in 1990, na de beëindiging van de burger oorlog, bedachte constructie houdt stand. Meer stemmen voor de Moslims, dit wordt niet in zetels gehonoreerd, niet meer dan 50 % is toegestaan. Hetzelfde is van toepassing op de Christelijke stemmen. Ik wist het niet. Wat ik wel wist was dat de scholen in Libanon dubbele diensten draaien, dit zodat ook de vluchtelingen kinderen naar school kunnen gaan. Dat de bevolking de vluchtelingen meer dan zat is, dat zij als een zware last gezien worden, dat staat vast. Dat er regelmatig zwaar geweld tegen ze gebruikt wordt is blijkbaar ook een vaststaand gegeven. De Libanezen hebben niets met de Syriërs, na de beëindiging van de burgeroorlog zou de Syrische staat een ‘jaartje’ blijven maar dat was niet het geval. Jarenlang bleven zij betrokken bij de Libanese politiek, hadden zij het eigenlijk voor het zeggen. Dat heeft ‘kwaad bloed’ tot gevolg gehad. Naast de invloed van Hezbollah, die als enige partij de wapens niet hoefde in te leveren en als politieke partij in Libanon een stem in de politieke besluitvorming heeft. Nog steeds is Libanon in ‘oorlog’ met buurland Israël. Hezbollah zal de wapens niet neerleggen en blijft volhouden dat Israël een gevaar is voor de veiligheid van Libanon. Dus geen diplomatieke betrekkingen. De hoogste tijd dat nu Libanon stabiel is en de vluchtelingen weer kunnen terugkeren, de regering van Libanon het initiatief neemt om met Israël diplomatieke banden aan te knopen. Een nieuwe ambassade in Beirut en in Jeruzalem dat zou een goed begin zijn. Het vijand beeld dat Hezbollah blijft cultiveren om zo zijn ‘gewapende’ invloed op de Libanese staat te kunnen blijven uitoefen zal hierdoor in kracht inboeten. Dat zal uiteindelijk iedereen ten goede komen. Mogelijk dat het nieuwe USA vredesplan, wat binnenkort zal worden gepresenteerd, twee spik splinter nieuwe ambassades, al is het maar in een voetnoot, als suggestie heeft opgenomen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s