IJslandse wol

Ik streel het raam.

Onbewust.

En later nog een keer.

Ook onbewust.

Toen ik het zag. De bergen, IJslands pracht.

Mijn hand teder langs het raam van de bus.

Zomaar, ineens ontroerd als ik was.

En later nog een keer.

Ik weet niet eens meer waar dit was.

Of toch wel, de IJslandse wol,

in de kleuren,

mos en zee,

en sneeuw wit zo wit als wit kan zijn.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s