China’s zonen

Vijf mannen staan te roken.

Een bevestiging van het beeld dat veel Europeanen hebben van Chinese mannen.

Rochelen en spugen is een ander beeld, maar dat zie ik ze niet doen.

Ze staan te wachten, op een taxi of misschien een vriend die nog moet komen.

Vijf mannen van een jaar of veertig, vijftig.

De kinderen van China’s een kind politiek.

Wat doet dat met ze, wat heeft dat met ze gedaan.

Het besef dat hun ouders na hun geboorte klaar waren.

Dat er geen broertje of zusje meer zou komen.

Heeft dat hun wereldbeeld gevormd.

Hun kijk op de wereld.

Te weten dat in hun land, hun leiders, toen, gekozen hebben voor inmenging in het recht op voortplanting.

Dat zij China’s kostbaarste bezit waren.

Dat deze politieke keus werdt genomen op basis van wetenschappelijk bewijs, demografie en de wetenschap dat voedseltekort de hongersnood tot gevolg heeft.

Wat denken zij, als ze nu, zappend op tv, de van honger stervende kinderen in Jemen zien.

Als zij op hun Chinese tv zender het nieuws zien over gevangen genomen Chinese journalisten en schrijvers.

Ik vraag het niet.

In mijn wetenschap dat vrijheid van meningsuiting en de hongerdood in elkaars verlengde liggen.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s