Verkiezingen in Amsterdam

Een doorsnee, suf en muf ruikend stem lokaal in een gebouw waarvan de functie ergens tussen die van gymzaal en het bijgebouwtje van een bibliotheek is samen te vatten.
Vanmiddag vergezel ik een doorsnee Amsterdamse familie bij hun tocht op weg naar het ultieme, sacrale, moment; de uitoefening van hun, al eeuwenlang zwaarbevochten, stemrecht.

Ik dacht, braaf wachtend, tot het lees brilletje gevonden was, de benodigde biljetten verzameld en de keus door het rode potlood definitief kon worden bijgeschreven, ik dacht, ik vraag eens aan wat braaf wachtende burgers; mag ik vragen op welke partij je gaat stemmen?

De reacties waren verrassend. Een burger die een andere burger vraagt waar ga je op stemmen?
Ik verzeker de lezer, dit is niet voor herhaling vatbaar.
Dit is niet gepast, als burger een andere burger met een open vraag, vriendelijk, benaderen.
Er kwam een semi – officiële klacht, volgens mij van een D’66 er.
Hoewel hij dus wel op mijn vraag had geantwoord wekte het irritatie op.
Geen ergernis bij de Groen links stemmer, die mij antwoord gaf, ja gewoon aan een andere burger.
De burger die op het moment suprême gewoon zijn keus heeft gemaakt.
Geen partijfanaat of strijder voor een goede zaak.
Dus eerst de verbazing, dan de twijfel en uiteindelijk het ongeloof, soms gevolgd door irritatie en soms door, begrip en plezier.

Wat hebben deze brave wachtende burgers al achter hun kiezen.
Een ranzige, van een onvoorstelbaar laag niveau, verkiezingsstrijd.
Waar, op de man vrouw gespeeld werd en de harde feiten als secundair gezien werden.

Maar hiervoor ook al jarenlang de discussie over, en opstand tegen, rechtszaken waren het gevolg, het digitaal stemmen.
Ook de opkomst van nieuwe partijen die zich laten leiden door religie, een niet joods christelijke dus,
(wie had ooit gedacht dat ik als atheïst dit nog eens zou opschrijven) of door als politieke basis het openbaren van hedendaags en oud rascisme te bestrijden als te kiezen.
En dan nog het buitenland, Trump, Poetin en China, daar is de variatie samen te vatten als ranzig, koninkrijk, illiberale, dictatoriaal en een levenslang presidentschap.
Binnen Europa, het democratisch onderdrukken van autonome deel provincies of deel republieken.
Europa breed langdurige coalitie vorming, om toch maar op een werkbare en weerbare politiek uit te komen.

De burgers in de rij.

Wat hebben we niet gezien, een atheïstische partij, een partij die het seculaire gedachtengoed primair als uitgangspunt heeft en dit ook zo benoemd.
En dan, dan speelt ook mee het al oude advies dat veel stemmende burgers vandaag hebben meegekregen, lang geleden of misschien nog wel vandaag van hun ouders of grootouders, vertel nooit waar je op hebt gestemd.
Hier worden verder nooit veel woorden aan vuil gemaakt. De boodschap is duidelijk.
Gevaarlijk.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s